Funkcje dyrektorów w tajskich spółkach przyjmuje się zbyt lekko. Przychodzi tytuł, formularz Bor.Jor.6 zostaje złożony, a osoba w nim wskazana rzadko czyta przepisy, które od tej chwili jej dotyczą. A te przepisy nie są dekoracją.
Zgodnie z art. 1144 CCC tajska spółka musi mieć co najmniej jednego dyrektora, a dyrektorzy reprezentują spółkę i zaciągają zobowiązania w jej imieniu. Powołanie następuje uchwałą wspólników na podstawie art. 1145, a imię i nazwisko, obywatelstwo i adres dyrektora trafiają do rejestru. Od chwili tego wpisu osoba ta jest prawnie odpowiedzialnym powiernikiem — a nie po prostu pracownikiem wyższego szczebla z tytułem.
Nie ma ograniczeń co do obywatelstwa dyrektorów. Cudzoziemiec może być jedynym dyrektorem tajskiej spółki. Czego zagraniczny dyrektor robić nie może, to sprawować kontroli, która w istocie czyni spółkę formalnie tajską — faktycznie kontrolowaną z zagranicy. Ta droga prowadzi z powrotem do przepisów FBA o strukturach nominee.
Obowiązki ustawowe są konkretne: prowadzenie ksiąg i dokumentacji spółki zgodnie z art. 1166, wykonywanie uchwał wspólników, egzekwowanie od wspólników obowiązków wpłat oraz powstrzymanie się od działalności konkurencyjnej wobec spółki bez uprzedniej zgody wspólników — art. 1168.
Obowiązki powiernicze są szersze i to na nich dyrektorzy w praktyce się potykają. Działać w dobrej wierze. Działać w interesie spółki, a nie własnym. Unikać konfliktów między sprawami osobistymi a sprawami spółki. W teorii brzmi to oczywiście — i staje się naprawdę trudne, gdy dyrektor ma inne interesy gospodarcze, okazje z podmiotami powiązanymi albo osobisty udział w transakcji, którą spółka rozważa.
To przepis, który warto przeczytać uważnie. Art. 1169 CCC czyni dyrektora osobiście odpowiedzialnym za szkody wyrządzone naruszeniem prawa, statutu lub jego obowiązków — i przyznaje legitymację do wystąpienia z takim roszczeniem trzem różnym grupom.
Pozwać może sama spółka — przez zarząd albo zgromadzenie wspólników. Wspólnicy mogą pozwać bezpośrednio, jeżeli spółka zaniecha działania — to celowe zabezpieczenie przed zarządami chroniącymi samych siebie. A wierzyciele mogą dochodzić roszczeń od dyrektora, gdy ich wierzytelności nie zostały zaspokojone, a dyrektor działał z rażącym niedbalstwem lub zamiarem pokrzywdzenia.
Ta trójstronna ekspozycja jest zamierzona. Dyrektor, który zakłada, że niechętny mu zarząd go osłoni, źle odczytał ustawę.
Dyrektor rezygnuje pisemnym oświadczeniem złożonym spółce, skutecznym z chwilą doręczenia — art. 1153. To natychmiast zamyka relację wewnętrzną.
Wobec świata zewnętrznego nie zmienia to nic. Dopóki formularz Bor.Jor.6 nie zostanie zaktualizowany w DBD, rejestr nadal wskazuje dyrektora, który zrezygnował — a osoby trzecie mają prawo polegać na treści rejestru. Dostawca zawierający umowę ze spółką nie ma jak wiedzieć o piśmie rezygnacyjnym leżącym w szufladzie.
Obowiązek zgłoszenia ciąży na spółce — czyli na podmiocie, który może mieć wszelkie powody, by się nie pospieszyć. Ale ekspozycja ciąży na byłym dyrektorze. Jeżeli rezygnujesz z funkcji w tajskiej spółce: upewnij się, że zgłoszenie zostało złożone, zachowaj datowane pismo rezygnacyjne i zadbaj o dezaktywację uprawnień do podpisywania w Twoim imieniu. Jeżeli pełnisz — lub rozważasz — funkcję dyrektora tajskiej spółki, napisz do mnie.
Stan prawny na dzień publikacji: 9 lipca 2026 r.
Niniejszy artykuł zawiera ogólne informacje o tajskim prawie spółek i własności intelektualnej i nie stanowi porady prawnej. Nie tworzy relacji prawnik–klient, a każda sprawa zależy od konkretnych okoliczności. Mikołaj Kawka doradza przy transgranicznym strukturyzowaniu przedsięwzięć i w sprawach prawa tajskiego współpracuje z prawnikami uprawnionymi do wykonywania zawodu w Tajlandii.